დღე არის ცივი, მოქუფრული და ღრუბლიანი;

წვიმს, ხოლო ქარი არ იღლება ქროლვით, გრიალით;

სუროს ყლორტები სახლის კედელს მჭიდროდ ეხვევა,

ფოთოლთა ტევრი ქარის ქროლვით შემოეხევა,

და დღეა ცივი, მოქუფრული და ღრუბლიანი.

 

ჩემი სიცოცხლეც პირქუში და მოქუფრულია;

ისევ წვიმს, ქარი არ დაღლილა ჯერაც სრულიად;

ჩემი ფიქრები არ შორდება შორეულ წარსულს

და ყრმობის იმედს დამარცხება ამ ქართან არ სურს,

დღე კი კვლავ ცივი, პირქუში და მოქუფრულია.

 

არ დაემონო, გულო ჩემო, ფიქრებს ტიალებს;

მზე ღრუბლებს მიღმა ძველებურად ისევ ციალებს;

ყველა სიცოცხლე ერთმანეთს ჰგავს, შექმნილი ღმერთის,

ყოველ სიცოცხლეს წვიმიანი დღეებიც ერთვის,

ზოგიერთი დღე უნდა იყოს პირქუში ჩვენთვის.

The day is cold, and dark, and dreary;

It rains, and the wind is never weary;

The vine still clings to the mouldering wall,

But at every gust the dead leaves fall,

And the day is dark and dreary.

 

My life is cold, and dark, and dreary;

It rains, and the wind is never weary;

My thoughts still cling to the mouldering Past,

But the hopes of youth fall thick in the blast,

And the days are dark and dreary.

 

Be still, sad heart! and cease repining;

Behind the clouds is the sun still shining;

Thy fate is the common fate of all,

Into each life some rain must fall,

Some days must be dark and dreary.

დაწერეთ თქვენი მოსაზრება

კომენტარი